Made in China, een term die jarenlang stond voor producten met een minderwaardige kwaliteit. Consumentenelektronica, elektronisch speelgoed, geen producten waarvan je een lange levensduur verwachten kon. Garantie tot……, nou ja eigenlijk dus helemaal niet. Made in China, een begrip ooit door Japan bedacht om op de inferieure kwaliteit van Chinese producten ten opzichte van die uit Japan te wijzen.

Made in Germany, in de afgelopen decennia een term die garant stond voor hoogwaardige kwaliteit. Een begrip als het erom ging goede producten te kopen. De beste messen kwamen uit Solingen, firma’s als Krupp, Siemens en Bosch waren inherent aan kwaliteit. En als je een degelijke auto wou kocht je een Mercedes of een BMW. Had je wat minder geld te besteden misschien een VW, maar ook dan verwachtte je dat hij lang mee kon gaan.

Maar waar komt het begrip “Made in Germany” eigenlijk vandaan? Is dit een predicaat wat de Duitse industrie zichzelf ooit eens heeft gegeven om hun uitmuntende kwaliteit op de wereldmarkt te onderstrepen?

Neen, verre van dat. Laten we eens teruggaan in de geschiedenis naar het einde van de 19e eeuw, het tijdperk van de industriële revolutie, waarin de gemechaniseerde industrie opkwam en met name in Engeland al op een hoog niveau lag. Het beste staal en de beste messen kwamen uit Sheffield (*). Dat was een feit wat wereldwijd bekend was, ook in het toenmalige Duitsland. En dus werden de messen uit Sheffield door Duitse fabrieken gekopieerd.

Helaas waren deze, door een slechtere staalkwaliteit en minderwaardige processen, niet van dezelfde kwaliteit als de Sheffield-messen. Resultaat was dat de industrie in het toenmalige Engeland eiste dat de Duitse messen gekenmerkt zouden worden met de aanduiding “Made in Germany” om zo voor de consument duidelijk te maken dat ze een minderwaardig product kochten. Dit werd zo in 1887 in een wet in Groot-Brittannië vastgelegd.

En nu, zo’n 150 jaar later, zien we de analogie bij het Made in China-kenmerk. Zeker komen er nog steeds producten uit China die van een lagere kwaliteit zijn. Er wordt nog steeds speelgoed geproduceerd en ook consumentenelektronica, maar gaandeweg zien we ook dat veel productiebedrijven zich hebben opgewerkt in de markt en dat de gebruikte apparatuur en technieken, maar ook de vaardigheden en het kwaliteitsbesef van het management en de medewerkers, op een hoger plan zijn gekomen.

En dat in veel bedrijven, waar men vroeger nog rijen met name jonge mensen zag die met de hand aan het solderen waren, nu de soldeerrobots staan die dit werk hebben overgenomen. Iets wat tot een betere beheersbaarheid van de processen heeft geleid en op een niveau heeft gebracht dat uitsteekt boven wat men in sommige Europese productiebedrijven ziet.

De vraag rijst dus hoelang het nog duurt voordat “Made in China” synoniem zal zijn met de beste kwaliteit elektronische producten die je op de markt kunt kopen. Zal men dan in China gaan eisen dat Europese en Amerikaanse bedrijven hun producten gaan voorzien van “Made in Europe” en “Made in USA” kenmerken om op de mindere kwaliteit te wijzen?

(*) Meer dan honderd jaar geleden werd in Sheffield, Engeland het martensitisch roestvrijstaal uitgevonden. Maar al lang daarvoor werden hier allerlei nieuwe technieken ontwikkeld, onder andere door pioniers op het gebied van staalbewerking zoals Benjamin Huntsman en Henry Bessemer.

— Frank Huijsmans